တစ္ရံခါဆီ ေဖေဖာ္ဝါရီဟု ….

Thursday, February 10, 2011

မႏွစ္တုံးဆီက .. လို႔ အစခ်ီရေတာ့မယ္ ထင္တယ္။ မႏွစ္က သားဇက္ ေမြးေန႔မွာ အမွတ္တရ ပို႔စ္ေလး တစ္ခုေရးခဲ့တယ္။ ေမတၱာတရားရဲ႕ နဂိုေနရနံ႕ တဲ့။ ၿပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ေအာက္က ကြန္မင့္ေတြ ၾကည့္ၿပီး နည္းနည္း ၿပံဳးမိတယ္။ ကိုတင္မင္းထက္တို႔ ၾကည့္ရႈေစာင္မ အားေပးမႈနဲ႔ ေမာင္ဇက္တုိ႔ သူ႔မွာရွိတဲ့ အစြမ္းအစ ေတြကို ထုတ္ေဖာ္လုိက္တာ။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ေဖေဖာ္ဝါရီဟာ သူ႔အတြက္ ေမြးေန႔တင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လာမယ့္ ၁၄ ရက္ေန႔ဟာလည္း အဓိပၸာယ္ရွိလာေၾကာင္း တင္မင္းထက္ အပါအဝင္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သက္ေသၿပႏိုင္ပါၿပီ .. J ေမေရ သားေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ေနမိၿပီထင္တယ္ လို႔ ဖုန္းလွမ္းေၿပာတဲ့ညက အစ္မေမၿငိမ္းရဲ႕ ဝတၳဳေလးေတာင္ သြားသတိရတယ္။ အေမ ကႏၱာရေရၾကည္ တစ္ေပါက္ သားေသာက္မိၿပီ .. ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးကိုလည္း သြားသတိရတယ္။

တစ္ခုပါပဲ။ မႏွစ္က ပို႔စ္ကေလးကိုေတာ့ သူ႔ေကာင္မေလး မၿမင္ဖုိ႔ လုိတာေပါ့ေနာ္. အကြဲသည္းတဲ့ အေၾကာင္းေတြ၊ old story နဲ႔ old flame ကဗ်ာေတြကိုၿမင္ရင္ အေမပါ ၾကံရာပါ ၿဖစ္ေနမွာစိုးလုိ႔ပါ ..။ အမယ္ ခုဆို FB က Relationship Status မွာ In a relationship with .. ဆိုၿပီး ေၾကာ္ၿငာဝင္ထားတာေတာင္ အေတာ္ၾကာေနၿပီ။ ဓာတ္ပံုေတြ ဘာေတြနဲ႔လည္း မယံုမွာ စိုးလုိ႔ သက္ေသၿပထားေသးတယ္။ J

ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဒီႏွစ္ကေတာ့ သူ႔အတြက္ အရမ္းကို အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ၿဖစ္မွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ အစဥ္အလာတစ္ခုလိုေတာင္ၿဖစ္ေနတဲ့ စကားတစ္ခြန္းနဲ႔ပဲ သူ စြံသြားတာ ဆုိရင္ အားလံုးယံုၾကမွာပါ။ ဘာစကားလဲ ဆိုတာေတာ့ လင္းဒီပ တို႔ ေမာင္ဖိုးစိန္တို႔ ေမာင္မုိးကုတ္သားတုိ႔ ရီႏိုမာန္ တို႔ တိုးတိုး တိတ္တိတ္ လာေမးႏိုင္ရန္ ခ်န္လွပ္ထားလုိက္ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္လည္း သူ႔အန္တီဂ်ဴ႕ဆီ လက္သိပ္ထိုး လွမ္းေမးႏိုင္ပါေသးတယ္။ အၿမန္ဆံုး စြံနည္းေပါ့ေနာ္ .. J

တကယ္က သူ႔ကို ဒီႏွစ္ ဘာလက္ေဆာင္မွ ေပးစရာေတာင္ လိုမွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ေတြးတာပါ။ သူလိုခ်င္တာ ကရေနၿပီကိုး ..။ ဒါေပမယ့္ တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးၿဖစ္သြားတဲ့အတြက္ အဲဒီကဗ်ာေလးကိုပဲ ေပးလုိက္ပါတယ္။

မနက္က အလုပ္လုပ္ရင္း ေဖေဖာ္ဝါရီတိမ္စိုင္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္လုိက္ … ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး တစ္စက အလိုလို ေခါင္းထဲဝင္လာတယ္။ ကိုေက်ာ္ေအာင္ (ေကေအတီ) တို႔ ၁၉၉၆ ဆီက လုပ္ခဲ့တဲ့ စံုတြဲအေခြထဲက သီခ်င္းေလးပါ။ အဲဒါကို သတိရၿပီး ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ေရးၿဖစ္သြားခဲ့တာပါ ။ ကဗ်ာက အဲဒီသီခ်င္းနဲ႕ဘာမွ မဆိုင္သလို သားဇက္ ေမြးေန႔နဲ႔လည္း ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ရလာတဲ့ inspiration သက္သက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီကဗ်ာေလးကိုပဲ လက္ေဆာင္အၿဖစ္ ေပးလုိက္ပါတယ္။ ေမြးေန႔ကဗ်ာ မဟုတ္တဲ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ကဗ်ာမို႔ ေက်နပ္လိမ့္မယ္ လုိ႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းေသာ ေမြးေန႔ရက္နဲ႔ ေနာင္လာမယ့္ ေန႔ရက္္မ်ားစြာကို ခ်စ္ေသာ ရည္မြန္နဲ႔အတူ ထာဝရ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါေစလုိ႔ .. ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။

( ကဗ်ာနဲ႔အတူ ပူးတြဲေပးလုိက္တဲ့ Cheque လက္မွတ္ကိုေတာ့ amount ေရးမထားပါဘူး။ ( ရည္မြန္႕ ကိုတစ္ဝက္ခြဲေပးလုိက္ပါ ..) J)

တစ္ရံခါဆီ ေဖေဖာ္ဝါရီဟု ….

ညေနခင္းေကာင္းကင္ဆီမွာ ခရမ္းေရာင္ဗ်ိဳင္းတစ္အုပ္ပ်ံသန္းသြားၾကတဲ့အခါ

ဒါဟာ ေဖေဖာ္ဝါရီ ဆိုတာပဲလုိ႔ ေမေမက ဆိုတယ္။

ေမေမ့ ဒိုင္ယာရီထဲမွာေတာ့ ေဖေဖာ္ဝါရီ ဆိုတာ နတ္ဆိုးတစ္ေကာင္လုိပဲ မင္နီေတြခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔

အဲဒီ နီက်င္က်င္စာမ်က္ႏွာေတြကို မီးရႈိ႕သုတ္သင္ပစ္လုိက္တုန္းက

ကၽြန္မက အဝါေရာင္အေငးေတြနဲ႔ ခပ္ေလးေလးေတြးလုိ႔ .. ဘာကိုမွန္းေတာ့မသိဘူး ..

မီးခိုးေငြ႕ေတြကလြင့္ပါးၿပီး တိမ္တိုက္ေတြၿဖစ္သြားတဲ့အခါ ..

ေမေမ့မ်က္ဝန္းေတြက ၿပာလြင္လာၿပီး တိမ္ေတြကိုယ္စား ရိႈက္ၾကီးတငင္ငိုတယ္

သူတုိ႔ေတြကို သနားလုိ႔ ဆုိပဲ … ကၽြန္မနားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီးေခါင္းညိမ့္ၿပခဲ့ဖူးတယ္..

အသံတိတ္သင္ၾကားမႈေတြကိုနာယူဖို႔ ကၽြန္မတို႔ ႏွလံုးသားနံရံေတြက အထူးအပါးညီဖို႔လိုတယ္

ဒီစာသားကို ခဏခဏ ခ်ခ်ေရးေနခဲ့ဖူးၿပီး ဘယ္တုန္းကမွ မလိုက္နာခဲ့ဖူးတဲ့ကၽြန္မက

ေဆးစပ္အသစ္ အေရာင္တြဲအသစ္ေတြနဲ႔ ေဖေဖာ္ဝါရီကိုခ်စ္ၾကည့္ဖို႔ ၾကိဳးစားေတာ့ ေမေမကရယ္တယ္..

ေမေမ့ရယ္သံေတြက ဖန္တံတံ အေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔ ..ဓာတ္ခြဲစူးစမ္းၾကည့္ဖို႔ေတာ့ အခ်ိန္မရခဲ့လုိက္ဘူး

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မက ေမွာ္ဆရာနဲ႔ က်မ္းတစ္အုပ္နဲ႔ မႏၱာန္ၾကိဳးရႈပ္ေတြၾကားမွာ အရုပ္ၿဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္

သိဟ္ရာသီရဲ႕ နကၡတ္ရုပ္နဲ႔ ေကာင္းကင္ကိုေမ့ၿပီး ဟန္လုပ္ေပ်ာ္ေမာေနမိတဲ့ အခ်ိန္ …

စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔သံေတြကို မသိက်ိဳးကၽြံၿပဳ ဟားတုိက္ရယ္ေမာပစ္ေနမိတဲ့အခ်ိန္ ..

အၿငိမ္မေနတတ္တဲ့ ေရာ္ရြက္ေၾကြေတြကိုေတာင္မွ ခ်စ္ၿမတ္ရိုက်ိဳးေနမိတဲ့ အခ်ိန္ …

တိမ္ေတြလိုပဲ ေယာက္ယက္ေတြခတ္လုိ႔ … အေရာင္ေၿပာင္းဖို႔ေမ့ေနခဲ့တာေလး တစ္ခုပါပဲ …

Fast ခလုတ္ကို ႏွိပ္လုိက္တဲ့အခါ အရုပ္ေတြ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားၿပီး သကၠရာဇ္တစ္ခုဆီ ရပ္တံ့သြားတဲ့ခါ

ေဖေဖာ္ဝါရီဟာ ဟန္က်ပန္က်နဲ႔ ၿပန္ေပၚလာတယ္ .. မယံုႏိုင္စရာ ပန္းေသြးေရာင္ တလက္လက္ထ လုိ႔ …

အရင့္အရင္ ဝိုင္ခြက္ေတြအတိုင္း မာရ္နတ္တစ္ပိုင္း ဘုရားတစ္ပိုင္း ပံုရိပ္ေတြ လိႈင္းထလို႔ ..

ေမေမ .. လို႔ ကၽြန္မေအာ္ေခၚလုိက္မိတဲ့အခါ … ခရမ္းေရာင္ဗ်ိဳင္းတစ္အုပ္ ထပ်ံသြားရဲ႕..

အနက္ေရာင္ေက်ာက္တံုးႏွစ္တံုးကို ပြတ္တိုက္ပစ္လုိက္တဲ့အခါ မီးေတာက္ေတြၿဖာက်လာတယ္ .

ကိုယ့္ကိုယ္ကို သီခ်င္းတေအးေအးနဲ႔ မီးတင္ရႈိ႕ပစ္လုိက္ၿပီး ထိုင္ၾကည့္ေနေတာ့ ..

သားၾကီးက ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္း တရားေတာ္ထဲက စကားလံုးေတြကို မီးခိုးေငြ႕ေတြဆီပစ္တင္ေပးတယ္

သားကေလးကေတာ့ ကၽြန္မငယ္ငယ္ကလိုပဲ ေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္နဲ႔ ေသြးေအးဟန္ေဆာင္လုိ႔ ..

မီးေတာက္ေတြရဲ႕ ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြၿပာက်မသြားခဲ့တာကိုေတာ့ …

ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ေတာင္ သတိမထားလုိက္မိေပမယ့္ ေမေမကေတာ့ သိသြားခဲ့ပံုပါပဲ …

အဲဒီေန႔ကစလို႔ .. ေမေမနဲ႔ ကၽြန္မတို႔သားအမိေတြ ..လမ္းေလွ်ာက္ မထြက္ၿဖစ္ၾကေတာ့ဘူး

............

မေနာ္ဟရီ

February

လြမ္းဆြတ္သူမ်ား

လြမ္းသူ႕ပန္းစည္းမ်ားျဖင္႔

ခ်စ္ခင္သူမ်ား …

ဆိပ္ဖလူး အနမ္းမ်ားျဖင္႔ …

သံသရာ တစ္အိမ္တက္တစ္အိမ္ဆင္း ……..

ခ်စ္ျခင္း၏ ေခ်ာကလက္ေရာင္စဥ္္မ်ားထြန္းညိွရင္း ….

သြားၾကလာၾက ……………။

ဘ၀တဏွာ

မဟုတ္ဘူး အဲဒါ ဒိုင္ဗင္ဘုတ္ပါ

ခုန္ဆင္းလုိက္ …

ေလထဲမွာဂြ်မ္းထိုးၾကည္႕ …

ေရရိွမရိွ …

ကန္ထဲေရာက္ရင္သိမယ္ ………..။

ေဖေဖာ္၀ါရီ …၊

အိမ္မက္မွန္းေသခ်ာလို႕

နည္းနည္းေလာက္စြန္႕စားၾကည္႕တဲ႔

ကစားကြင္းေလး။

ရင္ခုန္သံကိုျဖစ္ျဖစ္၊

ေၾကကြဲမႈကိုျဖစ္ျဖစ္၊

ႏွလံုးသားစိုးရိမ္ေရမွတ္ထိ

စြန္႕စား၀ယ္ယူရတဲ႔ေစ်းတန္းေလး။

အေၾကြးမေရာင္းပါတဲ႔ …

သံေယာဇဥ္မ်က္ေစာင္းေတြေရာင္းတဲ႔ဆုိင္ေလး …

ယဥ္ယဥ္ေလးေငးေနရတယ္။ ။

Zephyr