အသံဗလံမ်ားနဲ႔သိမ္းတင္သား

Saturday, March 7, 2009

အသံဗလံမ်ား

စကားလံုးမ်ားကခုန္ေနၾကသည္။အယူဝါဒမ်ားကားငိုက္ၿမည္းလ်က္။ဆြံ႕အေနသည့္ပင္လယ္
သည္ဘာသာစကားအားလံုးကိုသိမ္းဆည္းထားလိုက္ၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း၊ခိုင္လံုေသာ၊သတင္းရပ္
ကြက္ကဆို၏။စကားလံုးမ်ားအၿငိမ္းစားရသြားၿပီ။နံရံမ်ားမရွိေတာ့ၿပီၿဖစ္ရာ၊ၾကယ္စံုေသာည.
ပန္းခ်ီကားကိုသင္လည္းအခမဲ့ၾကည့္ရႈခြင့္ရပါၿပီ။ပင္လယ္ေအာ္သံသည္ကဗ်ာဆရာေအာင္ဘ
ညိဳ၏မူပိုင္စကားလံုးၿဖစ္ၿပီးအဆိုေတာ္ေလးၿဖဴကစိတ္ေလ်ာ္ေၾကးၿဖင့္သီခ်င္းလုပ္ပစ္လိုက္၏။
ပင္လယ္ရယ္သံကားေမာင္မ်ိဳးမင္း၏ရင္တြင္းၿဖစ္ဟုသိရသလို၊နီကိုရဲ၏ဇာတ္လမ္းၿဖစ္ေၾကာင္း၊
အမွန္ကပင္လယ္သည္ဆြံ႕အေနသည္မွာၾကာခဲ့ၿပီ။အယူအဆမတူသူမ်ားၾကမ္းတစ္ေၿပးတည္း
မထုိင္လိုၾကပါ။ၾကမ္းၾကားေလႏွင့္ဗူးခါးေရသည္အလြန္ပင္ေအးၿမသည္ဟုအဆိုရွိရာ၊သင္လည္း
သံုးေဆာင္ၾကည့္ေစလိုပါသည္။ေလကိုေသာက္ရင္းေရကိုဝတ္ဆင္ပါ။ကၾကီးမွ..အထိသိရံုမွ်ၿဖင့္
ဘဝင္မၿမင့္သင့္ပါ။သရမ်ားသိရန္လိုၿပီးသဒၵါနည္းနည္းတတ္ရန္ေတာ့လိုပါသည္။အယ္လ္ဖာ၊
ဘီတာ၊ဂမ္မာ၊လမ္ဗဒါ၊ၿမဴ၊ဖိုင္တို႔ကိုပင္လယ္ထဲသြားပို႔ေပးပါ။..လိုအပ္သေလာက္သာသိၿပီး.
လြဲမွားစြာ..အသံုးခ်မိလ်င္..အႏၱရာယ္မ်ားလွပါ၏။သိပၸံေမာင္ဝ၏ဇာတ္လိုက္၊ေမာင္လူေအးကို
ေအာ္တိုေရးခိုင္းပါ။သူ႔တြင္.ေအာင္သိန္းဆိုသည့္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ေကာက္ရထားသည္။
“လူတကာဒုကၡေရာက္လ်င္..ေအာင္သိန္းကားမေပ်ာ္သည္မရွိ.. ”ဟု..ဆရာေစာေတာင္ရြံ႕
ေၾကာက္ရေသာ..ကိုေအာင္သိန္းတစ္ေယာက္မာေသးရဲ႕လား။ဆရာေစာ..တပည့္တစ္ေယာက္
ဆရာဝန္ၿဖစ္သြားသတဲ့.။ၿပီးေတာ့..လူတကာကိုေဆးတစ္မ်ိဳးတည္းေပးကာ.ေဒါက္တာပါရာဟု
..အႏြတၱညာ..မွည့္ထားေသး၏။ပါရာေနရာတြင္..အက္ဆီတိုင္အုပ္စုသြင္းထားသည့္ေဆးကို
..ထိုဆရာဝန္ကအမည္မွားၿပီး..(ပါရာစီတေမာ)ဟုေခၚေန၏။ကိစၥမရွိပါ။ပါအက္စီတေမာ..
ဟုမေခၚလည္းကိစၥမရွိပါ။ဆရာဝန္ၿဖစ္ၿဖစ္..ဘုန္းၾကီးလူထြက္ၿဖစ္ၿဖစ္.ပါရာစီတေမာေသာက္ႏိုင္
ပါသည္။စာဖတ္ရင္းေသာက္ေသာက္၊ေခါင္းမူးလို႔ေသာက္ေသာက္၊ေဒါက္တာပါရာ(စိတၱဇ)ထံမွ
အခမဲ့ယူႏိုင္ပါသည္။ကလီေရွးသည္နစ္ေရွးႏွင့္အမ်ိဳးေတာ္ေၾကာင္းေလွ်ာက္ေၿပာေနသည့္..
ေဝဖန္ေရးဆရာအညံ့စားတစ္ေယာက္၊ေဒါက္တာပါရာထံပို႕ၾကပါ။အက္ဇရာေပါင္းသည္ေကာက္
ညွင္းေပါင္းအလြန္ၾကိဳက္ေသာၿဒပ္ေပါင္းတစ္ခုသာၿဖစ္ၿပီး၊မိုဆိုလီနီသည္ဆိုနီကာလာတီဗီကံစမ္း
မဲေပါက္သြားသၿဖင့္..အလြန္ေပ်ာ္ေန၏။ဆရာသစၥာနီတစ္ေယာက္..ဆင္ဖိုးထြန္းထံသြားကာ.
.ဆင္ဖမ္းနည္းသင္ေန၏။လၿပတ္က်ဴရွင္တက္ေန၏။ဆင္တစ္ေကာင္ဖမ္းၿပီးေဝဖန္ေရးဆရာ
ဦးဗ်စ္ထူမ်ားကိုလက္ေဆာင္ေပးရန္ဟုယူဆရေပသည္။ပရမ္းပတာဟုထင္ရသည့္တခ်ိဳ႕႕
ကိစၥမ်ားသည္စနစ္တက်သင္ၾကားခဲ့ရေသာပရမ္းပတာမ်ားၿဖစ္၏။
ဤတြင္..ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ၿပီး၏။
ပရမ္းပတာေတြလုပ္ႏိုင္ေအာင္စနစ္တက်သင္ယူခဲ့ရသည္မ်ားးကိုမိတ္ေဆြတို႔ရိပ္မိပါေစ..။

စာေပေဝဖန္ေရးဆရာတစ္ေယာက္သာဒီစာေတြဖတ္မိရင္ေတာ့ေတာ္ေတာ္အာရံု
ေနာက္ၿပီး
အရြယ္က်သြားမွာပဲဗ်ာ..။ၿပီးေတာ့လည္း..ပြစိပြစိနဲ႔..ၿမန္မာစာေပေလာ
ကေတာ့ဘာၿဖစ္ပါၿပီ
..ညာၿဖစ္ပါၿပီ..လုပ္ဥိးေတာ့မွာအေသအခ်ာပဲ။ဆရာတို႔ခင္ဗ်ား…
ဖတ္မရရင္မဖတ္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ..
။ဇာတ္ကေလးတစ္ခုေၿပာပါရေစ။ထိုးဇာတ္ေပါ့ဗ်ာ။
တစ္ခါကလိုင္းကားတစ္စီးေပၚမွာအရက္ေသာက္လာတဲ့လူတစ္ေယာက္ပါသတဲ့။
အရက္သမားလို႔မေၿပာဘူးေနာ္။အရက္ေသာက္ထားတယ္လို႔ပဲေၿပာတာေနာ္....။
အရက္နံ႕ေတာ့
ထြက္တာေပါ့ခင္ဗ်ာ။..ရမ္းကားဆဲဆိုၿခင္းလည္း.....မလုပ္ပါဘူး။
အရက္သမား....(ဆိုပါစို႔ရဲ႕)
......ဘက္ကၾကည့္ေတာ့လည္း ဘတ္စကားပဲဗ်။ .
ပိုက္ဆံေပးႏိုင္ရင္ တက္စီးလို႔ရတာေပါ့။
အရက္သမားးမစီးရ လို႔စာကပ္ထား
တာမွ .မဟုတ္တာ။ ၿပီးေတာ့..မူးၿပီးရစ္တာ...ရိတာ
လည္းမဟုတ္။ မသကာ..
.အနံ႔ေလးထြက္ရံုပါ။....ဒါေပမယ့္မေသာက္တတ္တဲ့....သူအဖို႔
..ကေတာ့..
ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့....အရက္ကိုပဲ..ေသာက္ေသာက္........အနံ႔ကဆိုး

တာအေသအခ်ာပဲ။ဒီမွာတင္............မခံမရပ္ႏိုင္တဲ့....အဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္က..
“ ေဟ့..သူငယ္..ေမာင္ဘယ္သြားေနတယ္ဆိုတာသိသလား..”…
...................လို႔ေမးခြန္းေမးလိုက္ပါေလေရာ။အရက္သမားက..............
“ ကၽြန္ေတာ္..ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကိုၿပန္ေနတာဗ်..”
.............လို႔ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပဲၿပန္ေၿဖပါတယ္။....ဒီမွာတင္..အဖိုးၾကီးက.....
စိတ္ထြက္ထြက္နဲ႔ေငါက္ေတာ့တယ္။
“ငရဲသြားေနတာေဟ့……ငရဲကိုသြားေနတာ..”
............လို႔..လူၾကီးဆိုေတာ့..စိတ္တိုတိုနဲ႔လုပ္ေရာ...............။
အရက္သမားကဘာမွၿပန္မေၿပာပါဘူး။
“ ဗ်ိဳ႕..ကားဆရာ…က်ဳပ္ကားမွားစီးလာလို႔ပါ..ဆင္းပါရေစဗ်ာ..”
..............ဆိုၿပီးဆင္းသြားပါေလေရာ..။ဒါပါပဲ..........။....ထိုးဇာတ္ေလကဒါပါပဲ..။
ၿမန္မာစာေပခံုရံုးမွာ..တစ္ေန႔က်ရင္..အၿပစ္ခံရရင္........က်ဳပ္တို႔လည္းမကယ္ႏိုင္
ေတာ့ဘူး။သမိုင္းကတရားစီရင္..ရင္ခံရမွာပဲ..။..တစ္ကိုယ္ေတာ္လြတ္ေၿမာက္ေရး
ေတြဟာဖက္ဆစ္ဝါဒေတြကိုအသက္သြင္းးေနတာပဲ။အဆိပ္အေတာက္ေတြသြင္း
မလာပါနဲ႔။ဘာနဲ႔တဲ့..ေၿပာမေနပါနဲ႔ေတာ့ဆရာတို႔ခင္ဗ်ာ.။
သိပ္လည္းေၾကာက္မေနပါနဲ႔ဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ဆရာတို႔နဲ႔အတူမလိုက္ခ်င္
ေတာ့ဘူး။
ကားမွားစီးမိတာကိုး..။ဆင္းသြားၿပီဗ်ိဳ႕….။တာ့တာ..ဘိုင့္ဘိုင္.။
သိမ္းတင္သား


ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။
စိတ္ထဲမွာအစိုင္အခဲေတြ၊ရႈပ္ေထြးေနတာေတြကိုဘာနဲ႔အန္ထုတ္ရမလဲစဥ္းစားေနတုန္းဒီစာ
ေလးကိုဖတ္လိုက္မိတာပါ။ဒါ..၁၉၉၇..သရဖူ..အမွတ္စဥ္..၃၂..က..သိမ္းတင္သားရဲ႕အသံဗလံ
မ်ားပါ။..အဲဒီေခတ္က..ကိုၾကြက္သတင္းေရးတာကိုဖတ္ၿပီး..ဒီေန႔ေခတ္သူတို႔ကိုယ္သူတို႔
သတင္းသမား၊ဂ်ာနယ္လစ္၊အယ္ဒီတာ၊ရီပိုတာဆိုတဲ့သူေတြကိုဂုတ္ကေနဆြဲေခၚၿပခ်င္ပါတယ္။
ဒါ..သတင္းတစ္ခုရဲ႕အစပဲရွိပါေသးတယ္။
သိပၸံေမာင္ဝႏွစ္တစ္ရာပြဲသြားၿပီးတစ္ခါတည္းသိပၸံေမာင္ဝပါအင္တာဗ်ဴးလုပ္ခဲ့ရမလားဆိုတဲ့သူ
မ်ိဳးေတြနဲ႔..ကလီေရွးနဲ႔နစ္ေရွးကိုဘာလဲစဥ္းစားေနမယ့္သူေတြ..ဆက္ဖတ္စရာမလိုတဲ့ပြဲေပါ့..။
ကၽြန္မလည္းအဲဒါၿပန္ဖတ္ၿပီးဘတ္စကားေပၚကေနေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးဆင္းခဲ့လိုက္ေတာ့မွလူလည္း
ေနသာထိုင္သာေတြရွိသြားေတာ့တာ။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ကိုၾကြက္..။ကိုၾကြက္ဆရာကိုကား
ေကာင္းေကာင္းေပၚတင္ေပးလိုက္ၿပီးကၽြန္မ..ကေတာ့လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ဖို႔ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္
ဆိုတာေလးလည္း..ကိုၾကြက္ဆီသတင္းပို႔ေပးၾကပါဥိး..။

မေနာ္ဟရီ


13 Comments:

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

မေနာ္ေရ အသံဗလံေတြကို လာနားေထာင္သြားပါတယ္.. း)

လင္းဒီပ said...

ဖတ္သြားပါတယ္ အစ္မ...
ကၽြန္ေတာ္လည္း လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေနသည္..

lotuslynn said...

ပရမ္းပတာေတြလုပ္နိုင္ေအာင္စံနစ္တက်သင္ယူခဲ႔ရသည္........... အင္း သေဘာက်စဥ္းစားစရာဘဲ။

ကိုယ္တို႔အခုလုပ္ေနရေနသလိုမ်ားျဖစ္ေနမလား......

လမ္းဘဲဆက္ေလ်ာက္မလား / ကားဘဲဆက္စီးမလား

ခရီးေ၀းရင္ေတာ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးကားဆက္စီးရမွာေပါ႔ေလ

လမ္းသာဆင္းေလ်ာက္ျပီး လမ္းမွာဒီထက္မကဆိုးတဲ႔ အဘိုးၾကီးေတြနဲ႔ေတြ႔ခဲ႔ရင္ ................ ဆက္စီးသြားခဲ႔ရင္ေကာင္းသားလို႔ေနာင္တမ်ားရေနမလား

မေျပာနိုင္ဘူးေလ ယံုၾကည္ရာကိုရဲရဲေလွ်ာက္ဘုိ႔ကလဲ အင္း ဘာကိုယံုၾကည္ရမွန္းေတာင္မသိေတာ႔ဘူး။

အတုအစစ္ခြဲရခက္တဲ႔ေလာကမွာ နွလံုးသားနဲ႔စိတ္ခံစားခ်က္နဲ႔ခြဲပါဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီနွလံုးသားနဲ႔စိတ္ခံစားခ်က္ကေကာ အစစ္ဟုတ္မဟုတ္ ဘယ္လိုသိနိုင္မလဲ..............

ေမးခြန္းေတြတန္းစီသြားျပီး အေျဖေတြခ်ာလည္ပတ္လည္ရမ္းကာျပန္သြား၏။

ဂ်ဴ

ေဆာင္းယြန္းလ said...

တိုင္တရာက ကိုၾကြက္နီၾကီး ဒရမ္တီးေနတာလည္း ၿပန္ၿမင္ေယာင္မိတယ္...စစ္အက်ွၤၤီတထည္နဲ႔ ေက်ာင္းဘယ္ႏွစ္ရက္တက္မွန္းမသိတဲ့လူၾကီးဗ်...

အမရာ said...

မေရ..အမရာလဲပဲလမ္းေလွ်ာက္တယ္.....

K said...

မေနာ္-
အဲဒါမ်ိဳးေလးေတြ မဖတ္ျဖစ္တာ ၾကာေပါ့..
ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ..လက္အေညာင္းခံရိုက္ပီး တင္ေပးလို႕..။ း)
ဒီလိုပါပဲ- ရသစာေပ နဲ႕ ရသမုန္႕တိုက္ မတူတာေလာက္သိၾကရင္ မဆိုးပါဘူး။

April said...

အင္း... လမ္းေလွ်ာက္ရမလား.. ဘတ္စ္ကားဆက္စီးရမလား မသိဘူး..

ေမ့သမီး said...

အစ္မ အရမ္းႀကိဳက္သြားတယ္။ ညီမလည္း ခဏခဏ ကားမွားစီးမိလို႕ လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ရတဲ့အႀကိမ္ေပါင္း မနည္းေတာ့ဘူး။ အမ်ားညီေပမယ့္ ဤကိုကၽြဲမဖတ္တတ္ ရင္ လမ္းပဲေလွ်ာက္ရတာပဲ။ :P

Craton said...

ဟုတ္သည္.. (ဘာမသိ ညာမသိ ဆရာၾကီးဝင္လုပ္ျခင္း) ခြိ :D

siryaw.blogspot.com said...

အန္တီေနာ္ ကကေလးေတြကိုလည္း
အလိုလိုက္သားပဲ
ငါလူၾကီးကြ
ဆိုတာေတြႏွင့္
တၿခားစီပဲ။
အမွားပါယင္ခြင့္လြတ္ပါ။

ေမာင္ေယာ@တစ္ေယာက္ေသာသူသတ္မွတ္
ေသာ လူၿဗိန္း@ ယမကာလုလင္(ဆရာမင္းလူ
ဆီက ယူသံုးမိသည္။)

အိျႏၵာ said...

အစ္မေရ..ကြမ္းတဗ်စ္ဗ်စ္ ပ်ာတိပ်ာတာနဲ႔ ဆံပင္စုပ္ဖြားဖြားႀကီးကိုျမင္ေယာင္လာတယ္..
ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာေတြေရးတဲ့
ကိုႀကြက္နီေပါ့...
ကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔ သတင္းေထာက္လုပ္တဲ့အခါလုပ္..။

အစ္မေရ ဆရာသိမ္းတင္သား ထူးအိမ္သင္အမွတ္တရေရးထားတာ..
လႊတ္ေကာင္းတယ္..ေနာ္..

tg.nwai said...

အင္း...ကားမွားစီးမိတာကိုး...။ ဒီလို လူမ်ိဳးေတြက ခုမွ ရွိတာ မဟုတ္ပါဘူးေလ..။ ကားေပၚက ဆင္းလမ္းေလွ်ာက္လုိက္ေတာ႔ ေလေတာင္ ၀၀ ရွဴရေသးသေပါ႔..ေနာ္..။ :)

အိုင္လြယ္ပန္ said...

ပို႔စ္ေလးေကာင္းတယ္အစ္မေရ ...